Σήμερα το "
σγουρολόγιο" θα
πολιτικολογήσει , πράγμα που συνήθως δεν κάνει , αλλά είναι οι μέρες τέτοιες , που είναι δύσκολο να αποφύγεις το σχολιασμό των λεγόμενων
πολιτικών ζητημάτων.
Αν και πρέπει να προσθέσω εδώ ότι κάθε τι που έχει να κάνει με την καθημερινότητα , τις συμπεριφορές και τις ιδέες μας είναι
πολιτικό με την ευρύτερη έννοια του όρου.
Μιλώντας , όμως , σήμερα για
πολιτικολογία εννοώ την ενασχόληση με ένα ζήτημα που αφορά την
πολιτική ζωή του τόπου μας και τη λειτουργία του
πολιτεύματός μας. Και για να μην ξεχνιόμαστε να θυμίσω ότι το
πολίτευμα της Ελλάδας μετά και το δημοψήφισμα του 1974 είναι η
προεδρευόμενη δημοκρατία.
Η εκλογή
προέδρου της δημοκρατίας , λοιπόν , είναι το σημερινό μας θέμα.
Ο
πρόεδρος της δημοκρατίας στην Ελλάδα είναι ένα πρόσωπο με διακοσμητικό περισσότερο και λιγότερο με ουσιαστικό χαρακτήρα...ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να μας πείσουν οι απανταχού επαΐοντες. Διακοσμητικός ή μη , δεν παύει να είναι ο κορυφαίος θεσμός της χώρας μας και μια προσωπικότητα που μας εκπροσωπεί σε διεθνή φόρα , σε τελετές , ενώ παράλληλα εποπτεύει και επικυρώνει την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών και του
πολιτεύματος εν γένει.
Τις τελευταίες μέρες πολύ μελάνι χύθηκε και πολλά ρεπορτάζ παρουσιάστηκαν που μιλούν για την προτεινόμενη και μάλλον σίγουρη προς εκλογή για τη συγκεκριμένη θέση Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Η κυρία Σακελλαροπούλου είναι κορυφαία δικαστικός και μάλιστα πρόεδρος του ΣΤΕ του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου της χώρας μας. Κυρίως , όμως , η κυρία Σακελλαροπούλου είναι γυναίκα.
Τα κανάλια και η κοινή γνώμη επιχαίρουν καθώς , επιτέλους , μετά από τόσα και τόσα χρόνια κοινοβουλευτικού βίου οι Έλληνες αποφάσισαν να επιλέξουν μια γυναίκα για μια τόσο τιμητική θέση. Νέος αέρας , ανανεωμένο προφίλ ...αλληλούια συνέλληνες για την εκλεκτή προεδρίνα μας....
Για μένα , ωστόσο , τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά , ούτε και αυτονόητα.
Το φύλο ή και η σεξουαλική προτίμηση ακόμη δεν είναι κριτήριο επιλογής για θέσεις τέτοιας βαρύτητας , όσο αυτή του
προέδρου της δημοκρατίας. Θέλω να πω δηλαδή πως δεν έχει σημασία αν είσαι άντρας ή γυναίκα , αλλά τι άνθρωπος είσαι , τι εκπροσωπείς και τι έχεις υπηρετήσει στην πορεία της ζωής σου.
Θεωρώ τουλάχιστον υποκριτική λοιπόν την συζήτηση γύρω από το φύλο του
προέδρου της δημοκρατίας , όταν στη χώρα μας το γυναικείο φύλο ακόμη αναζητά την ουσιαστική ισότητα και σεβασμό , τόσο από την κοινωνία όσο και από την
πολιτεία και τους θεσμούς της. Πρόσφατο και λυπηρό παράδειγμα οι διαφημίσεις στο μετρό της Αθήνας με τα μηνύματα περί αμβλώσεων.
Ως προς το ίδιο το πρόσωπο λοιπόν και όχι το φύλο του έχω να παρατηρήσω τα εξής:
- Προσωπική μου επιλογή θα ήταν ένα πρόσωπο κατεξοχήν πολιτικό , ένας άνθρωπος δηλαδή που έχει υπάρξει βουλευτής , υπουργός ή και πρωθυπουργός , διότι αισθάνομαι ότι η θέση του προέδρου απαιτεί άνθρωπο "ψημμένο" στην πολιτική και δεν είναι θέση δημοσίων σχέσεων.
- Η επιλογή από τον δικαστικό κλάδο με βρίσκει , επίσης , αντίθετη καθώς , ειδικά αυτά τα τελευταία χρόνια της κρίσης , ο κλάδος αυτός ασχολήθηκε και αγωνίστηκε μόνο για τα δικά του συμφέροντα , τα οποία και εξασφάλισε....ενώ αδιαφόρησε για την γενικότερη οικονομική και κοινωνική υποβάθμιση του απλού λαού.
- Μελετώντας το βιογραφικό της κας Σακελλαροπούλου δεν μπόρεσα παρά να προσέξω ότι προέρχεται από οικογένεια ανώτερων δικαστικών και μάλιστα ο πατέρας της είχε υπάρξει αρεοπαγίτης και μέλος του ειδικού δικαστηρίου την εποχή Κοσκωτά. Προσωπική μου και πάλι επιλογή θα ήταν ένα πρόσωπο αυτοδημιούργητο που να μην έχει πίσω του καμιά οικογενειακή παράδοση....θα μου πείτε πως ψάχνω ψύλλους στα άχυρα , καθώς το μισό περίπου των πολιτικών στην Ελλάδα είναι παιδιά του μπαμπά ή της μαμάς τους....
- Από τους δημοσιογράφους θα περίμενα εγκυρότερη ενημέρωση περί των πεπραγμένων και των αποφάσεων της κας Σακελλαροπούλου σε σχέση με σπουδαία νομικά ζητήματα που χειρίστηκε και τις αποφάσεις που τυχόν πήρε.
- Τέλος , πιστεύω πως πραγματικά έχει έρθει η ώρα να ψηφίζει ο ίδιος ο λαός για τον πρόεδρο του μέσα από μια σειρά προσώπων που με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα κόμματα της εκάστοτε Βουλής θα του προτείνουν , έτσι ώστε να πάψει η καμαρίλα , η άνευ λόγου συζήτηση και οι κάτω από το τραπέζι συμφωνίες...δεν μας ταιριάζουν και δεν μας αξίζουν επίσης.
Κατά τα άλλα εύχομαι στην κα Σακελλαροπούλου να τιμήσει το αξίωμα του Προέδρου της ελληνικής δημοκρατίας και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και της διεθνούς συγκυρίας που είναι έντονα ταραγμένη.
Όλο αυτόν τον καιρό που ζούμε την Άνοιξη της καραντίνας σκέφτηκα πολλές φορές να γράψω κάτι, αλλά δίστασα. Κι αυτό γιατί κάθε μέρα βομβαρδιζόμαστε κυριολεκτικά από αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, ειδήσεις, που μετά από λίγο ανατρέπονται από άλλες κοκ.
