Αυτόν τον καιρό , που κάπως έχω χαλαρώσει από τα διαγωνίσματα και τις διορθώσεις , πήρα να διαβάσω "Τα σακιά" , το νέο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη.
Την συγγραφέα αυτή την "γνώρισα" , όταν βρέθηκα διορισμένη για πρώτη φορά στην Κέα. Τότε μια συνάδελφος μου έδωσε το "Σουέλ" ( η ίδια το έβρισκε βαρύ...). Την ευγνωμονώ από τότε αυτήν την συνάδελφο , γιατί με έφερε σε επαφή με τον κόσμο της Καρυστιάνη...
Από τότε διάβασα όλα τα βιβλία της και περιμένω με ανυπομονησία κάθε τι καινούριο που ετοιμάζει.
Κι όταν βέβαια έμαθα ότι ζει στην Άνδρο , την αγάπησα δυο φορές!!!
"Τα σακιά" λοιπόν....σας τα προτείνω ανεπιφύλακτα , γιατί , όπως λέει και η ηρωίδα
"Ο καθένας κουβαλάει το σακί του κι όσο ζει σακιάζει και θα σακιάζει μούντζες και πίκρες..."
Διαβάζοντας λοιπόν με λαιμαργία το βιβλίο έπεσα στον πιο ανθρώπινο ορισμό που χω διαβάσει ή ακούσει ποτέ για το τι σημαίνει "στρωτή ζωή". Μεταφέρω λοιπόν και σας εύχομαι να την ζήσετε ή και ήδη να την ζείτε μια τέτοια ζωή:
"Στρωτή θα είναι η ζωή όσων το πρωί ανοίγουν το παράθυρο κι έχουν την πολυτέλεια της διάθεσης να κοιτούν τον ουρανό ως πέρα και το βράδυ ανάβουν το φως και νιώθουν ωραία που γύρισαν στο σπίτι.
Στρωτή ζωή θα έχουν οι άνθρωποι που αγοράζουν με προσμονή το φρέσκο ψωμί , που βάζουν λουλούδια στο τραπέζι , που χαίρονται ένα καλό κούρεμα , που ξεροτηγανίζουν με ταλέντο δυο αβγά μάτια , που φιλούν και φιλιούνται κάπως συχνά , που ρίχνουν ή τρώνε κανένα χαστουκάκι χωρίς να το παίρνουν πολύ βαριά , που σπάνε το πόδι τους και οι φίλοι έρχονται να γράψουν στον γύψο σαχλαμαρίτσες , που ψηφίζουν εξάπαντος , που ξέρουν τα λόγια των ρεφρέν της Μαρινέλλας , που ονειρεύονται ένα εξωτικό ταξίδι και μαζεύουν τα λεφτά σιγά σιγά , που παίζουν κάθε μέρα με τη γάτα τους και βγάζουν ένα ένα τα τσιμπούρια απ' το σκυλί τους , που καμαρώνουν στους αρραβώνες των παιδιών τους , που πάνε τα εγγόνια τους σε μπαλ μασκέ , που συνεφέρνουν το ετοιμόρροπο πατρικό στην επαρχία , που κηδεύουν το γονιό τους με τιμές..."
