Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Πάντα γελαστοί και γελασμένοι....

Λίγες σκέψεις θα μοιραστώ μαζί σας τώρα που η σχολική χρονιά έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.
Το πρώτο που άκουσα σήμερα στην Επιμόρφωση που παρακολουθώ είναι πως οι ξενόγλωσσοι θα έχουν ως δεύτερη ανάθεση στα Γυμνάσια την Νεοελληνική Λογοτεχνία...
Ωραία λοιπόν , ένα - ένα τα μαθήματα του κλάδου μου , του "δοξασμένου" ΠΕ 02 φυλλορροούν....μετά την Ιστορία , ήρθε η ώρα της Λογοτεχνίας και ποιος ξέρει; Και τα Αρχαία κάποια στιγμή ως "ξένη γλώσσα" μπορεί να ανατεθούν στους ξενόγλωσσους συναδέλφους-γιατί όχι; Αφού έτσι κι αλλιώς το νέο σχολείο που οραματίστηκε η Υπουργός και η παρατρεχάμενοί της θα χωρίζεται σε πεδία ευρύτερα....τι στο καλό , για ένα κωλομάθημα που θα λεγε και ο αλήστου μνήμης Γιαννόπουλος θα χαλάμε τις καρδιές μας; Ας πάει και το παλιάμπελο λοιπόν!!!
Ο άλλος πόνος μου είναι η Επιμόρφωση που παρακολουθώ , η περίφημη "Μείζων Επιμόρφωση" στην οποία τρομάρα μου κληρώθηκα να πάω και καταχάρηκα κιόλας η ανόητη , γιατί στάθηκα μια φορά σε κάτι τέτοιο τυχερή....

Άνθρακες ο θησαυρός!!!!

Η επιμορφώτρια διόλου εμπνευσμένη , απλά διεκπεραιωτική , θα έλεγα , και χωρίς να πολυπιστεύει σε ό,τι λέει. Τα χαρτιά και τα προγράμματα που μας μοίρασαν γραμμένα από ανθρώπους που αναρωτιέμαι: "Έχουν μπει ποτέ σε τάξη;" ή "Πότε ήταν η τελευταία φορά που μπήκαν;" Άσε που όλα μοιάζουν πανομοιότυπα , αν διαβάσεις ένα , είναι σαν να τα έχεις διαβάσει όλα....το copy - paste σε όλο του το μεγαλείο!!!!
Η γλώσσα των κειμένων ξύλινη , ανερμάτιστη , μάλλον θυμίζει μεταγλώττιση ξένων κειμένων...και κάτι όροι βαρύγδουποι και κενοί περιεχομένου: αναστοχασμός , διάδραση , εγκάρσιες δράσεις ,project...

Απελπισία....

Το μόνο θετικό η αλληλεγγύη των συναδέλφων , τα βλέμματα , γεμάτα νόημα , που ανταλλάσσουμε , τα νεύματα που δείχνουν εγκαρτέρηση; αηδία; τι; και προς τι;
Και φυσικά το χιούμορ που μας σώζει και η ελπίδα που πάντα πεθαίνει τελευταία. Οι περισσότεροι είναι πολύ μεγαλύτεροί μου , με χρόνια εμπειρίας στις πλάτες τους και με την όρεξη ακόμη να δοκιμάσουν την τύχη τους , μπας και τούτη τη φορά κερδίσουν κάτι ουσιαστικό από την συμμετοχή σε τέτοιες διαδικασίες....αλλά δεν βαριέσαι.
Στο ίδιο έργο θεατές ...μια ζωή!

2 σχόλια:

  1. Άχ, πέστα χρυσόστομη. Κι εγώ της Μείζονος, τρομάρα μου. Πήραμε και βιβλία σήμερα (εκτυπωμένο δηλαδή το υλικό που υπάρχει στην ιστοσελίδα). Το υλικό παρωχημένο και σε πολλά σημεία αντιφατικό. Και για όσους είχαμε το "προνόμιο" να "επιμορφωθούμε" στις ΤΠΕ σε Β' επίπεδο, πάνω που αρχίσαμε να εμπεδώνουμε και να εφαρμόζουμε φέτος όσα μάθαμε πέρυσι, έρχονται τώρα και μας λένε τα εντελώς αντίθετα. Ένα σοκ το έπαθα. Α, και το καλύτερο... Επιμορφωτής: "Εγώ διαφωνώ με όσα μας είπαν να σας πούμε, αλλά τι να κάνουμε, διαβάστε το υλικό και θα δούμε".
    Οι επιμορφωτές μας επιμορφώνονται κι αυτοί τώρα με διαφορά 2-3 εβδομάδων, ενώ αγνοούν την ουσία και το βασικό περιεχόμενο της επιμόρφωσης ή των εργασιών. Το Π.Ι. για άλλη μια φορά αποδεικνύει πόσο μακριά από την εκπαιδευτική πραγματικότητα βρίσκεται, ενώ οι διάφοροι φορείς επιμόρφωσης των έρημων εκπαιδευτικών για άλλη μια φορά αλληλοσυγκρούονται, διατηρώντας τα χωραφάκια τους ακέραια.
    Τελικά το μόνο που αξίζει στις επιμορφώσεις είναι αυτό που εγώ ονομάζω seminar group therapy ή άλλως ομαδική ψυχοθεραπεία, αφού όλοι εκεί συναντιόμαστε και λέμε τον καημό μας, εκτονωνόμενοι. Συγγνώμη για τη φλυαρία, αλλά μετά από τόσες ώρες "επιμόρφωσης" ένα σκασμό τον έβγαλα. :) Άλλο κακό να μη μας βρει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πες τα μωρέ σγουρό! Το έχω ζήσει τόσες φορές κι εγώ αυτό το έργο της επιμόρφωσης, που είναι σαν να ήμουν εκεί. Έτσι ακριβώς ένιωθα! Πιο πολλά μπορείς να πάρεις από τους συναδέλφους στις παρεμβάσεις και στα...πηγαδάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή